Abstracte schilderijen
Remko Leeuw maakt zijn abstrakte werk niet vanuit visualisaties die hij in zijn hoofd heeft, hij werkt vanuit wat hij 'leegte' noemt. Zijn werkwijze is oorspronkelijk autodidactisch begonnen met het maken van abstract werk. Hij maakt daarbij kleurrijke werken die spontaan ontstaan. De enige voorwaarden die hij daarbij aan zijn werk verbindt, zijn de ruimte en de materialen die hij tot zijn beschikking heeft. Hij werkt met acrylverf en olieverf op doek, muur, meubel en ander materiaal wat zich daarvoor leent.
Proces
Remko laat zich inspireren door natuur, gevoelens, emoties, gedachten, het stadium van de dag, maar vooral is schilderen voor hem een eigen uitingsvorm om processen die zich in hem afspelen naar buiten te brengen. Naast het eindresultaat, neemt daarom het proces een centrale plaats: het uitdrukken van een bewustzijn op een bepaald moment. De ene keer uit zich dit in gecompliceerd en krachtig, de andere keer subtiel en met zachtheid. Het is een voortdurende zoektocht naar de eenvoud.
Diepte
Verder boeit de diepte hem. De diepte in mensen, de diepte in dingen, in een schilderij. En de schoonheid die daar achter zit of zich misschien wel verborgen houdt. "Al is zij niet altijd (direct) herkenbaar, zij is te vinden in de diepte der dingen". De diepte van het moment, is niet altijd even gemakkelijk te 'pakken'. Dit vergt oefening, concentratie en overgave. Remko weet daarom zelden van tevoren wat hij gaat maken, heeft daar ook geen beeld bij. Dat vormt zich 'vanzelf' wanneer hij zich verbindt met het schilderdoek.